scroll

Surfmuziek, van Dick Dale tot Jack Johnson.

21 juni 2017

Surfen is niet enkel het pakken van heerlijke golven aan de kust van Zuid-Frankrijk: het is veel meer dan dat. Rondom het surfen heeft zich in de laatste 50 jaar een hele cultuur opgebouwd en we hadden het eerder al over de spraakmakende Volkswagen-busjes. Vandaag hebben we het over een ander iconisch gedeelte van het surfen: de surf-muziek die je niet kan missen als je op surfvakantie in Zuid-Frankrijk gaat!

Als je naar het Brunotti Beachcamp op surfvakantie komt ga je er ongetwijfeld mee te maken krijgen: de lekkerste surfplaatjes klinken door de speakers terwijl je met je voeten in het zand in het zonnetje ligt. Met een drankje in je hand zorgt het voor een ultiem vrijheidsgevoel. Die specifieke vorm van muziek komt uit Californië, waar de surfcultuur in de jaren zestig helemaal opkwam. Dick Dale, een 18-jarige surfer die geen moment zonder de zee kon, probeerde het geluid van de golven na te spelen op zijn gitaar. Zijn ‘Let’s Go Trippin’ uit 1961 wordt over het algemeen beschouwd als eerste échte surfplaat. Zelf zegt hij er het volgende over:

'Well, what it is, is the meaning of the sounds of the waves – like the echo and the sounds of the tube when my finger would be in the wall and I could hear it go, “Chhhhhhhhhhh!” And I’d take my strings and go, “Weeeeeeer!” And then you get that rumble just before you’re going to be flung over – you know – right before you’re going to go over the fucking falls and get slammed down. That rumbling and all that stuff like that they associated the heavy Dick Dale staccato picking tk-tk-tk-tk-tkt on those strings – it sounded like the barrel of a goddamn wave.’

Rond 1963 was de surfmuziek op zijn absolute hoogtepunt, met bands als The Surfaris, The Beach Boys, The Astronauts en nog vele anderen. Zo snel als het opkwam, ging het ook weer naar beneden want vlak na deze periode kwamen artiesten als Bob Dylan en The Beatles in: een heel ander genre wat een stuk minder tropisch klonk.

Lang hoorde je niets meer van het hele genre, totdat Quentin Tarantino in 1994 de legendarische film ‘Pulp Fiction’ uitbracht. De beruchte openingstrack is een surftrack pur sang en zorgde er in één klap voor dat surfmuziek weer ontzettend cool was. De Fender Jazzmasters en Fender Jaguars, twee klassieke surfgitaren, waren niet aan te slepen en de associatie met de zee, golven en een surfplank werd weer hip.

Tegenwoordig zijn er nog steeds honderden surfbands over de hele wereld, maar wordt er onder surfmuziek ook een heel ander genre verstaan. Als je bij ons op surfvakantie in Zuid-Frankrijk komt, dan zijn artiesten als Jack Johnson, Donavon Frankenreiter en Jason Mraz bijvoorbeeld niet uit de playlists weg te slaan. Daarnaast zijn er vele bandjes die langskomen op het Brunotti Beachcamp, om jou als gast een geweldige avond te bezorgen. Je gaat er ongetwijfeld van houden!

©2018 Brunotti Beachcamp • PrivacyVoorwaarden

Proclaimer • Webontwikkeling: 2nd Chapter BV

Garantiefonds voor Gespecialiseerde Touroperators